Natuurgeneeskunde

Natuurgeneeskunde is de oudste vorm van geneeskunde. Hippokrates (460-377 voor Christus), wordt gezien als de grondlegger van de moderne, wetenschappelijke geneeskunde. Hij legde de basis voor de "humorale" geneeskunde. De samenstelling van de 4 humores (= lichaamsvochten) moest in balans zijn. De behandeling bestond uit het herstellen door het lichaam te reinigen, vasten, ontslakken, juiste voeding, beweging in de buitenlucht en in de zon, ademtherapie, kruiden, meditatie en bewustwording.

In de moderne tijd is er door kennis van natuur- en scheikunde ontdekt hoe belangrijk het is om naast gezonde voeding extra voedingssupplementen te gebruiken. Mede door de sterk verarmde bodem en het slechte milieu krijgen we te weinig mineralen via de voeding in ons lichaam, waardoor we verzuren. Ook door stress ontstaat verzuring.

Ons doel is om de gehele mens te bezien, de diepere achtergrond van zijn of haar lichamelijke problemen en niet alleen symptomen te bestrijden.

Middelen daartoe zijn vitaminen, mineralen (antioxidanten), homeopathie, fytotherapie (geneeskrachtige plantenextracten), natuurlijke cosmetica (bv. massage olie, ontspannende geurolie etc.) die ook een ontgiftende werking hebben op lichaam en geest.